Krzysiek – szef PSIKUrSa, trener, instruktor agility, pasjonat rowerów i wszystkiego, co żyjące.
Z wykształcenia programista. 

Kwalifikacje:

• ukończenie kursu tresera psów według Metody Naturalnej w Studium Psychologii Zwierząt w Międzyborowie - październik 2009r,
• od ponad 13 lat wolontariusz i wieloletni członek zarządu Stowarzyszenia Bezpańskich Zwierząt „Cichy Kąt” w Tarnowskich Górach. To w azylu nabywał niezbędnego oświadczenia i doskonalił swoje praktyczne umiejętności pracy z różnymi psami, także tymi postrzeganymi jako „trudne” i „nieadopcyjne”. Stale współpracuje z nowymi opiekunami adopcyjnymi schroniskowych psiaków, udzielając im rad i wskazówek,
• uczestnik kursu doskonalącego „Agresja smyczowa” - marzec 2010r,
• uczestnik kursu specjalistycznego
  z zakresu obrony sportowej wg Metody Naturalnej - sierpień 2010r,
• uczestnik kursu specjalistycznego
  z zakresu przygotowania psów do kynoterapii wg Metody Naturalnej - sierpień 2010r,
• uczestnik kursu doskonalącego "Rehabilitacja psów agresywnych" - styczeń 2011r,
• uczestnik kursu "Instruktor agility" - maj 2011r.,
• uczestnik Warsztatów Pasterskich dla Ras Pasterskich - maj 2011r.,
• uczestnik kursu "Poskromienie Dzikusa. Wyciszanie psa przy użyciu nagród" - listopad 2011r.
• od 2009 roku członek Polskiego Stowarzyszenia Treserów.

Ania – trener, dogoterapeutka, zoofizjoterapeutka, instruktor agility. Miłośniczka koni, ratownik wodny. Z wykształcenia fizjoterapeutka.

Kwalifikacje:

• ukończenie kursu dogoterapii „Pies
  i dziecko” - luty 2010r,
• wieloletnia wolontariuszka Azylu
  dla Zwierząt „Cichy Kąt”, w którym doskonaliła swoje umiejętności
  w zakresie pracy ze zwierzakami
  oraz rehabilitacji psów,
• uczestniczka wielu kursów i seminariów z zakresu dogoterapii,
• uczestniczka kursu "Instruktor agility" - maj 2011r.,
• uczestniczka Warsztatów Pasterskich dla Ras Pasterskich - maj 2011r.,
• ukończenie kursu Rehabilitacja Psów pod patronatem Dolnośląskiej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej - czerwiec 2011r.

 Całus - berneńczyk adoptowany z "Cichego Kąta". Zrównoważony, bardzo spokojny pies przez naszych kursantów nazywany oazą cierpliwości :) Zupełne przeciwieństwo Bandora - ale w końcu przeciwieństwa się przyciągają :D. Kocha wszystkich i wszystko, uwielbia pracować. Świetnie kontaktuje się z innymi psami do perfekcji opanowując umiejętnośc wysyłania sygnałów uspokajających. Wspomaga nas w terapii psów agresywnych ponieważ często łatwiej mu "dotrzeć" do innego czworonoga niż nam, ludziom. Uczestniczy w zajęciach z dogoterapii pomagając dzieciom niepełnosprawnym. Całus przeczy wszelkim stereotypom, które twierdzą, że dorosły psiak niczego już się nie nauczy. Trafił do nas w wieku 3 lat wczesniej będąc psem podwórkowym. Okazało się, że dobra socjalizacja przeprowadzona w hodowli oraz cudowny, berneńczykowy charakter zdecydowanie procentują i nasz pies w mig nauczył się życia w mieście, współpracy z ludźmi i innymi zwierzakami. Jako pies pasterski lubi mieć swoje stado przy sobie, uwielbia subtelnie zaganiać pokazując nam jak silna jest jego chęc i potrzeba pracy. Na pewno spotkacie go Państwo na niejednych naszych zajęciach :)

 Gladys – borderka która dołączyła do naszej czeladki w kwietniu 2011 roku. Miała wówczas 5 lat – została adoptowana ze schroniska na Słowacji. Ponad dwa lata spędziła zamknięta w niewielkim kojcu bez możliwości ruchu. Dla każdego psa byłby to dramat, dla border collie to katastrofa. Od pierwszych dni dała nam się poznać jako spokojny, ale kombinujący psiak. Piłeczki, piłeczki, piłeczki.. to jej całe życie. Jeśli uważacie, że czegoś nie da się zrobić Gladys pokaże Wam, że jesteście w błędzie. Wyjść przez lekko uchyloną szybę w samochodzie – żaden problem, wspiąć się po wysokim płocie i po chwili wrócić z powrotem – drobiazg, wcisnąć się w małą szczelinę – czemu nie spróbować. Sprawna jak górska kozica uwielbia wspinać się po skałkach (w przeciwieństwie do Całusa więc zwykle musimy szukać kompromisów :)) a najbardziej przepada za agility. Kiedy tylko widzi tor stoi niedaleko niego i patrząc wymownie mówi „chodź, poskaczemy”.
Bardzo łagodna w stosunku do psów i ludzi ale nie da sobie wejść na głowę. Nasz Gladys jest doskonałym profesorem dla nadpobudliwych szczeniąt które nie zawsze wiedzą, że nie powinno się deptać innego psa, siadać na jego głowie lub też przewracać biegnąc na niego z pełnym rozpędem.
Jak przystało na border collie Gladys bardzo szybko się uczy – w trzy tygodnie przeszła skrócony kurs agility w związku z koniecznością występu podczas Przeglądu Hodowlanego Koni w Brynku w maju 2011 roku. Teraz doskonali swoje umiejętności. Zapraszamy do poznania naszej „mądrali” podczas zajęć w PSIKUrSie.

Bandor – wybuchowa mieszanka boksera z amstaffem. Od niego wszystko się zaczęło. Przed 7 laty, jako dorosły już pies, Bandor trafił do schroniska. Ponieważ jest urodzonym aktorem, wiele osób dało się nabrać na jego słodkie oczka i podjęło próbę jego adopcji. Niestety, nasz psiak trzykrotnie wracał do azylu – okazało się, że niszczy mieszkanie pod nieobecność właścicieli, bywa agresywny, „ustawia sobie” wszystkich domowników. Jego charakterek powalał nawet najbardziej wytrwałych. Po kilku próbach adopcji wiadomo było już, że jeśli nie zostanie zaadoptowany przez wolontariusza, nie weźmie go już nikt i pozostałą część swojego życia Bandor spędzi w schronisku. Wówczas, jeszcze razem z naszymi rodzicami, postanowiliśmy dać mu szansę i zabraliśmy go do domu. Początki były bardzo trudne. Bandor miał silny lęk separacyjny, niszczył wszystko, co znalazło się w zasięgu jego zębów, co w konsekwencji spowodowało konieczność generalnego remontu całego mieszkania,  zachowywał się agresywnie w niektórych sytuacjach, bardzo źle reagował na inne psy, przeraźliwie ciągnął na smyczy a spuszczony z niej, niemal zawsze uciekał. I nasz pies i my byliśmy bardzo zestresowani nową sytuacją. Kolejni treserzy odmawiali przyjęcia naszego psa na kurs, obawiając się jego agresji. Postanowiliśmy jednak, że nie poddamy się i spróbujemy pomóc i sobie i psiakowi.  Czytaliśmy książki, uczyliśmy się, intensywnie pracowaliśmy. Dzięki Bandorowi na własnym przykładnie przekonaliśmy się, jakie problemy może stwarzać pies. Nauczyliśmy się również z nimi pracować. Z perspektywy czasu możemy powiedzieć, że udało się.  Bandor jest szczęśliwym psem a my zadowolonymi właścicielami. Ze względu na złe doświadczenia z przeszłości i bardzo silny charakter, Bandor nigdy nie będzie psem idealnym, ale obecnie nasze wspólne życie jest dla obydwu stron bardzo satysfakcjonujące.